Di dalem rumah Yoochun…
Wookie : “Kakaaaang… neng kangen kang…”
Yoochun : “sami neng… kakang oge kangen pisan sama neng… Ulah aangkatan deui atuh nya… akang teu tiasa hirup teu sasarengan eneng Wuwuk..” (Sama neng. Kakang juga kangen banget sama neng. Jangan pergi2 lagi ya. Akang gak bisa hidup tanpa neng wuwuk).
Wookie : “Muhun kang… Neng mah janji moal ninggalkeun akang deui… kapok ah neng teh jadi TKW..” (Iya kang. Neng janji gakkan ninggalin akang lagi. Neng kapok jadi TKW)
Yoochun : *nangis* “Suami macem nanon atuh urang teh beut bisa ngalepas bojona jadi TKW ka Malaysia??” *jedukin pala ke tembok* (Suami macem apa gw yang bisa ngelepas istrinya jadi TKW ke Malay)
Wookie : “Jep… jep… Teu nanaon kang… Apan baheula teh hirup urang meni hese. Jaman krismon, sembako sadayana marahal… Teu aya jalan sejen selain jadi TKW kang…” (cup, cup gak apa-apa kang. Kan dulu hidup kita susah. Zaman krismon, sembako semuanya mahal2. Gak ada jalan lain selain jd TKW)
Read the rest of this entry


